Klasean komentatutakoak...

Klasean proposatu ziren galderetako bat ondorengoa izan zen: Zergatik dago baloratuagoa hezkuntza formala?
Galdera hau abiapuntu gisa hartuz, pentsatzen dut, orokorrean baloratuagoa dagoela hezkuntza formala, ez-formala baino. Hezkuntza formala 6 urtetik 16 urtera derrigorrezkoa izanik, eta hezkuntza formala aukerakoa izanik, garrantzia handiagoa ematen zaio lehenari, bigarrena beste maila batean kokatuz. Egia da, sistema baten barnean kokatua dagoen hezkuntza motak, haur baten heziketaren oinarri izan behar duela eta ez lukela beharko heziketa osagarririk. Hala ere, nire ustez, hezkuntza formalak dituen hutsune asko ez-formalak bete ditzake. Hezkuntza formala, hitzak berak dioen bezala, zerbait formala bezala ikusten dut, bete beharrekoa, orokorra, gobernu batek inposatua, curriculum zehatz bat daukana, legeztatua...

Beste aldetik, hezkuntza ez-formalak guzti horretatik irten eta gehiago sakontzen laguntzen duela iruditzen zait, gehiago lotzen dut gizatasunarekin, gizaki izaten jakitearekin, harremanak izatearekin, gustoko ekintzak egitearekin, pertsona bezala haztearekin, autonomia lantzearekin...

Guzti honengatik, pentsatzen dut, ez duela zertan baloratuagoa egon hezkuntza formalak, baina, uste dut, gizartearen gehiengoak hala pentsatzen duela.

Hurrengo galderak honela dio: Hezkuntza formala gehiago baloratzen baldin bada, zergatik hezkuntza ez-formalak baliabide gehiago ditu?
Ez dut uste hau benetan hala denik. lehen esan dudan bezala, nire ustez ere baloratua dago lehenengoa, baina ez dut uste bigarrenak baliabide gehiago dituenik. Normalean bigarrena ordaindutakoa izaten da ( formala ere baina beste neurri batean), eta horrek soilik, nolabait ordaintzen duenari eskubidea ematen dio material egokiak... jasotzeko. Ordaintzen duenak exigitu egin dezake, eta horregatik badirudi eskolaz-kanpoko ekintzetan (Ingelesa, dantza, udalekuak, eskola-kirola, musika...) baliabideak anitzagoak direla. kontuan hartu behar da hezkuntza formalean eta ez-formalean dauden ikasleen kopurua, batean, ezinbestekoa izanik kopurua ikaragarria baita, eta bigarrenean, kopurua asko jaisten baita.

Beraz, ez dut uste arazoa baliabide kantitatean dagoenik, baizik eta baliabide horiek erabiliko dituzten haur kopuruan.

Gero eta garbiago ikusten dut bata zein bestea garrantzitsuak direla haur baten heziketan eta bietan parte hartzeak osotasuna ematen diola horren garrantzitsua den prozesu honi.