BI HAUR, BI BIZITZA

Eten gabe murrizketei buruz hitz egiten ari garen honetan eta gauzak gero eta egoera okerragoan aurkitzen diren honetan, gu baina askoz okerrago dagoen jendea ere badagoela pentsatzea beharrezkoa dela iruditzen zait. Bizi-maila altu batean bizitzera gauden guztiok, kexatu besterik ez gara egiten, eta, egoera nola dagoen ikusita normala den arren, beste batzuen aldean pribilegiatu batzuk izaten jarraitzen dugu. Egia da gure gizarte kontsumista honetan gauzak zail jartzen ari zaizkigula, murrizketak etengabekoak direla, langabezi tasak ere goruntz jarraitzen duela eta etorkizun iluna aurkezten zaigula. Guzti hori egia izan arren, munduan gizaki asko dago jatekorik ez duena, bizitzeko aterperik ez duena, edateko ura lortzeko kilometroak ibili behar izaten duena eta edozein gaixotasunengatik hiltzeko arrisku bizian dagoena. Zaila izan arren, ez dago gaizki batzuetan haiengan ere pentsatzea, horrenbeste kexatzen aritu ordez.
Bideo polit bat aurkitu dut Youtuben, bi neskatxa beltzarani buruzkoa. Antzeko bizitzak dituzten arren, bien arteko aldea hezkuntzak markatzen du. Herrialderik txiroenean ere hezkuntzak pobrezia gainditu dezake, eta, hemen? Krisi egoera hau aldatzeko giltza hezkuntzak ote du?

MURRIZKETAK HEZKUNTZAN

Bolo-bolo dabil egun hauetan egunkari eta telebistan Espainiako Gobernuak egin nahi dituen murrizketak. Harrigarria iruditzen zait, iragarritako murrizketa horiek, hain zuzen Hezkuntza eta Osasun zerbitzuetakoak izatea. Etorkizun hobeago baten bidean ez al dira oinarrizko bi zerbitzu? Ez al dugu behar haurrek hezkuntza egoki bat jasotzea etorkizunari begira? Eta, noski, ez al da osasuna norberak duen oinarrizko beharra?
10. 000 milioi euroko murrizketekin nora iritsiko gara? Egia esan ez zait egokiena iruditzen krisi egoera batean zerbitzu hauetan horrelako murrizketak egitea, epe luzera krisia handiagotu baitezakete.
Langileak kanporatzeak, lanean jarraituko duten horien lana areagotuko du, lan-karga handiegia izateak osasun arazoak eta lana egoki ez egitea ekarriko du eta laneko akats horiek luzera garestiagoak gerta daitezke. Langile horien osasun-arazoek lanera joan ezin izatea ekarriko dute eta bere posturako beste pertsona bat kontratatu behar izatea. Noski, sendatzeko Osasun-zerbitzuen beharra izango du eta bertan ere langile gutxiegi badago... prozesua berriro errepikatuko da.
Bere isatsa jaten duen arrainaren moduko egoera baten aurrean gaudela iruditzen zait, eta, esan bezala, modu honetako murrizketa bortitzek krisia areagotu dezaketela.
Zein izango da martxa honetan gure etorkizuna?